Renessans (Fransız dilindən tərcümədə "yenidən doğuş"), 14-17-ci əsrlər arasında Avropada özünü göstərmiş bir mədəniyyət, elm, sənət və siyasi fikir inqilabıdır. Bu dövrün ən önəmli xüsusiyyətlərindən biri antik dövrün mədəni və elmi irsinin yenidən kəşf edilməsi idi.

Bu dövrün bir digər mühüm xüsusiyyəti, insanın və onun individual fəaliyyətinin mərkəzə qoyulması idi. Bu, öz növbəsində, insana yeni bir özünüdərk etmə və dünyanı anlama mühiti yaratdı. Renessans dövrü, xristianlığın orta əsr dövründəki kilsə merkezli düşüncə sistemindən fərqli olaraq, insanın və onun beynəlxalq düşüncəsinin merkəzə qoyulduğu bir dövr idi.

Renessansın ən nüfuzlu simaları arasında Leonardo da Vinci, Michelangelo, Raphael, Galileo ve Copernicus kimi adlar var. Onların əsərləri və kainata baxışları, bu dövrün ən önəmli xüsusiyyətlərindən biri olan insana və onun mühitə daha geniş bir nəzər mənsubdur.

Leonardo da Vinci, onun eşsiz "Mona Lisa" və "Son İftar" tabloları ilə tanınır. Da Vinci həm də bir müəllim, elmlər adamı, icadçı və mühəndisdir. Onun çoxtərəfli marifəti, Renessansın "Universal İnsanı" konseptinin ən yaşayan nümunələrindən birini təşkil edir.

Michelangelo, öz "David" heykəli və Sixtine Kilsəsinin tavan rəsmi ilə tanınır. Rəssam, heykəltəraş və mühəndis olan Michelangelo, Renessansın mərkəzi figurlarından biri idi.

Renessans dövrü, həm də elmi yeniliklərin dövrü idi. Galileo və Copernicus kimi elm adamları, astronomiya və fizikanın əsas təşkilatını yenidən qurdu və bu, Avropada elmi metodun doğuşuna səbəb oldu.

Renessans dövrü, yeni bir düşüncə, özüdərk etmə və yaradıcılıq dövrü olduğu qədər, cəmiyyətdə də önəmli dəyişikliklərə yol açdı. Bu dövr, beynəlxalq münasibətlərin, siyasi sistemlərin və sosial strukturların inkişafında yeni bir evrəyi təşkil etdi.

Renessans, tarixin ən maraqlı dövrlərindən biridir. Bu dövr, insanın və onun mühitinin kəşfiyyatı, öyrənilməsi və tədqiqi ilə xarakterizə olunur. Belə bir dövrün varlığı, insanın daimi inkişafının, öyrənmənin və özünü yaxşılaşdırmanın mümkün olduğunu sübut etdi.